Φόβος και απογοήτευση : Κακοί σύμβουλοι.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017


Σε λίγες μέρες κλείνουμε δύο χρόνια από την ημέρα που είπαμε ένα μεγαλειώδες ΟΧΙ στις πολιτικές της λιτότητας.5/7/15, ημέρα ορόσημο για τη χώρα μας.
Ο λαός σε συνθήκες άγριας προπαγάνδας από τα ΜΜΕ, με κλειστές τράπεζες και capital controls, βρήκε το θάρρος να πει ένα βροντερό ΟΧΙ στη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών, με το συντριπτικό ποσοστό του 61,31%.
Ένα ΟΧΙ, που λίγα 24ωρα μετα, ο άνθρωπος που αρέσκεται να δηλώνει αριστερός λέγοντας "είμαστε κάθε λέξη του συντάγματος", το μετέτρεψε σε ΝΑΙ.
Στη συνέχεια την 14/8/15,έφερε ένα ακόμη μνημόνιο, το τρίτο κατά σειρά, το οποίο βέβαια ψήφισαν και αυτοί που είχαν ψηφίσει τα προηγούμενα δύο.

Η ελπίδα τελικά που θα ερχόταν, έγινε απογοήτευση, η οποία εκφράστηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου '15, αφού μόνο το 52% προσήλθε στις κάλπες.
Έκτοτε ο λαός φαίνεται να παραιτήθηκε από κάθε διεκδίκηση.
Βασικός λόγος, οι προηγούμενοι.
Ο λαος δεν ξεχνά πως ΝΔ κ ΠΑΣΟΚ εναλλασσόμενοι στην εξουσία 40 και πλέον χρόνια, είναι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα ουσιαστικά στην χρεωκοπία.
Από την άλλη, ο σύριζα που υποσχόταν έναν άλλον δρόμο, ακολουθεί ακριβώς την ίδια και μάλλον σκληρότερη πολιτική λιτότητας.
Φτάσαμε εδώ και εφτά χρόνια, η βουλή να νομοθετεί μόνο κατόπιν εγκρίσεως των δανειστών.
Το σύνταγμα που επικαλούνται όλοι, είναι απλώς ένα χαρτί.
Νομοθετούν δεσμεύοντας τη χώρα για τα επόμενα 60+ χρόνια.

Μήπως ήρθε η ώρα,αυτό το 61,31% να βρει άλλη μια φορά το θάρρος να φωνάξει ΟΧΙ;
Να φωνάξει δεν πάει άλλο;
Ο δρόμος δεν θα είναι εύκολος, αλλά αν παραμείνουμε στις πολιτικές λιτότητας, δεν θα υπάρχει καν δρόμος.
Μόνο συνεχώς αυξανόμενο χρέος και περαιτέρω
φτωχοποίηση του λαού.
Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και αυτή τη φορά να τους τρομοκρατήσουμε απαιτώντας ένα τέλος σε όλα αυτά;
Ο χρόνος τελειώνει, όπως και οι δικαιολογίες.
 Ο στρουθοκαμηλισμός δεν οδηγεί πουθενά.
 Το οφείλουμε και σε μας και στα παιδιά μας.


@anny_v10
ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ